Σταυρίδης: «Δηλαδή... άμα αρπάξεις ένα δεκαχίλιαρο, λέγεται κλοπή εις βαθμόν πταίσματος και... χραπ! Τσακώνεις ένα μήνα.
Άμα γραπώσεις εκατό χιλιάδες, λέγεται κλοπή εις βαθμόν πλημμελήματος και μπορεί να αρπάξεις μέχρι τέσσερα.
Άμα τσακώσεις δέκα εκατομμύρια, λέγεται υπεξαίρεσις! Συμφωνούντος λοιπόν Εισαγγελέως και Ανακριτού, εξέρχεσαι από την ανάκριση.
Άμα τσακώσεις εκατό εκατομμύρια, λέγεται κατάχρησις εμπιστοσύνης με κακούργημα, να πούμε... Και τέλος πάντων η δίκη αναβάλλεται και εξέρχεσαι με βούλευμα.
Άμα τσακώσεις πεντακόσια εκατομμύρια, λέγεται σύμβασις και δέχεσαι συγχαρητήρια!
Κι άμα μπλεχτείς με τα δις και με τα τρις, λέγεται εξαγωγή συναλλάγματος και... χραπ! Παίρνεις το παράσημο!»
Λίγα λόγια για τη σκηνή:
Πρωταγωνιστής: Νίκος Σταυρίδης.
Συνεργάτες (στη σκηνή): Διακρίνονται οι Τάσος Γιαννόπουλος και Γιάννης Γκιωνάκης.
Νόημα: Πρόκειται για μια από τις πιο διαχρονικές σατιρικές σκηνές του ελληνικού κινηματογράφου, που καυτηριάζει την ανισότητα της δικαιοσύνης ανάλογα με το μέγεθος της κλοπής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου