Τρίτη, 5 Ιουλίου 2016

ΑΧ, ΚΑΙ ΝΑ 'ΧΑ ΜΙΑ ΠΙΣΙΝΑ!

Αληθινή ιστορία. Την οποία έζησα προσωπικά. Και σας κάνω τη χάρη να την περιγράψω για πάρτη σας. Δημοσιογράφος πολύ γνωστός μου από τα παλιά, χρόνια πολλά είχαμε να συναντηθούμε, με κάλεσε να τα πούμε. Συμφωνήσουμε να βρεθούμε στο σπίτι του.



Η Google Προτείνει Για Εσένα - Google's Proposal For You   


Ο τύπος, ο παλιόφιλος, όχι ακριβώς φίλος, γνωστός είπαμε, η λέξη «φίλος» είναι πολύ βαριά, στην αρχαιοελληνική αριθμοσοφική έχει την έννοια του «αδελφού». Φίλος, ταυτότης αδελφός. Το κόβω.
Ο τύπος, λοιπόν, στην μονοκατοικία του, σε έκταση το λιγώρερο ενάμισυ στρέμμα, διαθέτει και πισίνα. «Καλό το εργαλείο, τώρα το καλοκαίρι θα ρίχνεις κάθε μέρα τις βουτιές σου...» σχολιάζω αδιάφορα.
-Μπα, κάνει μ' ένα ευχάριστο χαμόγελο. Βαριέμαι να βουτήξω.
«Έχεις πισίνα και δεν τη χαίρεσαι;» απορώ.
-Έκανα, μάλιστα, τη μαλακία και τη δήλωσα, για να την πληρώνω στον Τσίπρα, κι όμως δεν έχω... συνηθίσει να τη χρησιμοποιώ.
Δεν είπα τίποτα. Το θέμα της συνάντησής μας, άλλωστε, δεν ήταν η κολυμπήθρα του. Τι να πω; Ό,τι έχω να πω περί τούτου, το λέω εδώ. Δηλαδή;
Αν ο άνθρωπος δεν είχε ένα μίνι κολυμβητήριο στο σπίτι του, θα έλεγε «Αχ, να 'χα μια πισίνα!...». Τώρα που την έχει δεν την κάνει κέφι. Έτσι είναι ο άνθρωπος. Έτσι ήταν πάντα. Κι έτσι θα είναι.
apodytiriakias via ekdosi.com All rights reserved by 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...