Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

Η συνταγή ζωής για τα παιδιά

Έχετε ρωτήσει ποτέ τα παιδιά σας, τι είναι αυτό που αγαπούν πιο πολύ στο σχολείο;

Τα περισσότερα, χαριτολογώντας, θα απαντήσουν: «το διάλειμμα»!




Κι αν οι αυστηρότεροι από σας βιάζεστε να κουνήσετε αποδοκιμαστικά το κεφάλι, ξανασκεφτείτε το: αυτή η απάντηση δεν είναι και τόσο λανθασμένη. Γιατί, τι άλλο να είναι η μάθηση, από μια ευκαιρία για δραστηριοποίηση, μια αφορμή να πειραματιστείς και να εξερευνήσεις τη ζωή μαζί με τους φίλους σου;

Κι όμως, ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχει επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε το σχολείο: σαν τίποτα άλλο να μην έχει σημασία από ένα βαθμό στο διαγώνισμα ή το πόσο καλά διάβασαν τα παιδιά την ιστορία.
Σαν τίποτα άλλο να μην είναι σημαντικό, από το να συσσωρεύουμε πληροφορίες, τις οποίες δεν προλαβαίνουμε ποτέ να χρησιμοποιήσουμε δημιουργικά.
Όμως το σχολείο είναι μια κοινότητα και συμβάλλει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη ομάδα στην κοινωνικοποίηση του παιδιού.
Και κοινωνικοποίηση σημαίνει βάζω σε εφαρμογή όσα ξέρω, καλλιεργώ τις δεξιότητές μου, παρατηρώ, μαθαίνω από τη μίμηση και το παράδειγμα, μοιράζομαι και συμμετέχω.





Τα παιδιά χρειάζονται άλλα παιδιά, για να τσακωθούν, να δοκιμάσουν τα όριά τους, να θαυμάσουν και να συναγωνιστούν, να μάθουν το ένα από το άλλο, να δημιουργήσουν σχέσεις, ν’ αγαπήσουν.
Πολλοί λένε ότι ζούμε σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται για τον εγωκεντρισμό της.
Οι γονείς φοβούνται, ανησυχούν, αγχώνονται για το μέλλον. Ταυτόχρονα όμως, απομονώνουν.

Πρόσφατα ρώτησα μια μητέρα, τι θα διάλεγε αν υποθέσουμε ότι είχε την επιλογή ανάμεσα στο να στείλει το παιδί της στο σχολείο ή να το κρατήσει στο σπίτι, κάνοντας ιδιαίτερα μαθήματα για όλες τις τάξεις του δημοτικού.
Μου απάντησε ότι θεωρεί το σχολείο «βαρετό» και «χαμένο χρόνο» και ότι ευχαρίστως θα έβαζε μια δασκάλα στο σαλόνι της να του μάθει τα πάντα.

Είναι η μάθηση μια υπόθεση μοναχική;
Οι υποστηρικτές του homeschooling θα είχαν να πουν πολλά για τη διαδασκαλία στο σπίτι, παρόλο που αρκετά από αυτά τα παραδείγματα αφορούν σε ένα εντελώς ιδιαίτερο τρόπο ζωής μιας οικογένειας. 
Ακόμη κι έτσι όμως, το homeschooling δεν ακυρώνει την κοινότητα –ενώ εμείς συχνά δεν τη λαμβάνουμε υπόψη!

Η ψυχοκοινωνική ανάπτυξη χρειάζεται χρόνο, υπομονή, αλλά κυρίως επί-κοινωνία.
Η καλλιέργεια της προσωπικότητας του παιδιού δεν επιτυγχάνεται με την αποστασιοποίησή του από τις ομάδες - μέσα στις οποίες του δίνεται η δυνατότητα να αντλήσει αυτοπεποίθηση, να καλλιεργήσει το γλωσσικό του ένστικτο, να μοιραστεί εντυπώσεις και να αναπτύξει κριτική σκέψη.
Δεν είναι η γνώση της προπαίδειας που σε κάνει σοφό, είναι η εφαρμογή της στις καθημερινές συναλλαγές που θα σε βοηθήσει στη ζωή.
Δεν είναι το lower που θα σου δώσει κύρος, είναι το κατά πόσο μπορεί η καλή γνώση μιας γλώσσας να προχωρήσει τη δουλειά σου ένα βήμα παραπέρα, να σε βοηθήσει να κατανοήσεις τον άλλο, την κουλτούρα του και τον σύγχρονο τρόπο ζωής.

Κανείς δεν θα σε ρωτήσει όταν μεγαλώσεις με τι βαθμό έβγαλες το γυμνάσιο, αλλά ο αριθμός των διαζυγίων θα συνεχίσει να αυξάνεται, επειδή οι άνθρωποι δεν ανέχονται τη διαφορετικότητα του άλλου.

Για να ξαναγυρίσουμε στην αρχική απάντηση των παιδιών, το διάλειμμα δεν είναι χαμένος χρόνος.
Υπάρχει ζωή πέρα από το φορτωμένο, αποστειρωμένο-από-εμπειρίες πρόγραμμα των παιδιών μας, αλλά μου δίνεται η εντύπωση ότι μερικά παιδιά, αυτή τη ζωή, δεν θα τη «διδαχθούν» ποτέ.

Παρακολουθώ αρκετά παιδιά τώρα το καλοκαίρι που είναι κλεισμένα σε σπίτια, μπροστά από οθόνες ή απομονωμένα σε διαμερίσματα. Τα περισσότερα από αυτά έχουν γονείς που έχουν και οι ίδιοι απομονωθεί από φίλους και παρέες, που ξέχασαν να φροντίσουν τις διαπροσωπικές τους σχέσεις, επειδή σε κάποια στιγμή της ζωής τους πίστεψαν ότι δεν τις χρειάζονταν.
Ναι, ισχύει αυτό για μια μεγάλη μερίδα κόσμου που δεν έχει ποτέ χρόνο για τους άλλους ή για τον εαυτό τους. Βρίσκονται σε μια "υπηρεσιακή" κατάσταση, όπου όλα είναι θέμα υποχρεώσεων και διεκπεραίωσης και τίποτα δεν είναι θέμα προσωπικής απόλαυσης.

'Ομως το καλοκαίρι είναι μια θαυμάσια εποχή για να χαθούμε μέσα της, να αφήσουμε τα παιδιά να εξερευνήσουν τη γειτονιά ή το χωριό, να γυρίσουν κουρασμένα το βράδυ από το παιχνίδι με τους συνομίληκους.
Είναι η καλύτερη περίοδος για να κατεβάσουμε τον πήχυ και να δοκιμάσουμε συνταγές ζωής.
Μπορούμε να αφεθούμε να μας οδηγήσουν τα παιδικά γέλια και τα παιχνίδια σε έναν κόσμο πιο χαλαρό, με λιγότερα "πρέπει" και "μη". Να θέσουμε τα σωστά όρια που, να ξέρετε, πάντα συμπεριλαμβάνουν τη σχέση με τους άλλους και δεν έχουν σε τίποτα να κάνουν με το "εγώ".

Ας δούμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια των παιδιών.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που γέλασες με την καρδιά σου;
kikiri-kou.blogspot.com
Δέσποινα Λιμνιωτάκη
 
ΑΝ ΔΕΝ ΣΕ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ... ΘΑ ΑΠΟΤΥΧΕΙΣ...
Το kikiri-KOU είναι μια μή κερδοσκοπική σελίδα και παρέχει δωρεάν υπηρεσίες ψυχαγωγίας και επικοινωνίας στους επισκέπτες του. Τα έξοδα συντήρησης καλύπτονται από χορηγίες - δωρεές των επισκεπτών. Η οποιαδήποτε εισφορά έχει αποκλειστικά υποστηρικτικό και συμβολικό χαρακτήρα και δεν συνεπάγεται με κανέναν τρόπο απόκτηση ή διεκδίκηση ξεχωριστών προνομίων. Οι Εισφορές μπορούν να γίνονται μία ή περισσότερες φορές σε χρονικά διαστήματα. Το Online σύστημα που έχει επιλεγεί είναι το PAYPAL το οποίο θεωρείται το πιο ασφαλές και αξιόπιστο σύστημα online συναλλαγών παγκοσμίως.
All rights reserved by 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...